Wat is Osteopathie?

Osteopathie is een geneeswijze, waarbij de therapeut met behulp van zijn handen, de bewegingen van en in het lichaam onderzoekt. De behandelmethode is gebaseerd op principes uit de embryologie, anatomie, fysiologie, pathologie, neurologie en biomechanica.

In het dagelijkse leven wordt ons lichaam blootgesteld aan wisselende factoren. Zowel interne- als externe factoren kunnen de balans verstoren. Vaak is ons lichaam sterk genoeg om weer in balans te komen, maar soms lukt dit niet meer.

Overbelasting door bijvoorbeeld werk, sport, zwangerschap, te weinig nachtrust, stress, littekens na een operatie of ongeval kunnen de balans dusdanig verstoren, waardoor het herstel niet meer optimaal geschiedt.

Osteopaten hebben geleerd om met hun handen als instrument bewegingsverliezen in het lichaam op te sporen en deze te herstellen, om zo de gezondheid van het lijf weer te bevorderen. Het zelfgenezend vermogen wordt hierdoor gestimuleerd.

Uitgangspunten van Osteopathie

Osteopathie kent drie bewegingssystemen in het lichaam:

  • het pariëtale systeem, dat zijn de gewrichten, botten en spieren
  • het viscerale systeem, dat zijn de organen, bloedvaten en het lymfestelsel
  • het cranio-sacrale systeem, dat is de schedel, het wervelkanaalcomplex, het heiligbeen en de verbindingen hiertussen


Deze drie systemen beïnvloeden elkaar. Hierdoor kan de oorzaak van uw klacht zich op een andere plek in het lichaam bevinden dan waar u de pijn of beperking voelt. Er zit dan ergens een blokkade of beperking die met osteopathie opgespoord kan worden. Door het oplossen van deze blokkade kan het lichaam zelf de balans weer herstellen.